Op de Dwingelose heide zagen we veel Heideblauwtjes ( Blebejus argus) op de Dopheide. De Dopheide bloeide volop en de vlinders vlogen af en aan om te smullen van de heide en om hun eitjes af te zetten.
Omdat het erg warm was, besloten we vroeg in de ochtend naar de heide te fietsen en het laatste stukje te lopen om de vlinders te fotograferen. Er stond nog een pittige wind en dat was wel fijn wat betreft de warmte maar de vlinders zwiepten heen en weer. Maar ik heb best wel veel foto’s kunnen maken, ik laat je er een aantal zien.
Gentiaanklokje, er stonden er daar veel, heel mooi om te zien.
We zijn alweer een paar dagen geleden thuisgekomen van tien dagen vakantie in Drenthe. Het vakantiehuisje dat we huurde stond fijn tussen de bomen en daardoor hadden we niet zoveel hinder van de warmte. We waren ’s morgens en eind van de dag actief met fietsen en wandelen en zo hebben we ons wel vermaakt. We hadden ons voorgenomen lekker veel te gaan fotograferen en ik wilde natuurlijk het liefst vogels voor mijn lens. Maar waar zijn de vogels??????
Na een paar dagen besloot ik het voorbeeld van mijn man te volgen en voor vlinders op pad te gaan. Macrolens op de camera geschroefd, en daarna naar het bezoekerscentrum in Ruinen gelopen, daar is een prachtige bloementuin aangelegd.
Daar zag ik Sint-Jansvlinders op Jacobskruikruid zitten, deze vlinder wordt ook wel bloeddrupje genoemd en het is een dagactieve nachtvlinder.
Dit is de zebrarups van de Sint- Jacobsvlinder.
Dat is weer een andere zwart-rode dagactieve nachtvlinder, daarvan zag ik alleen de rups op de waardplant het Jacobskruiskruid.
Rupsen van de Jacobsvlinder op Jacobskruiskruid.
Sint-Jansvlinders
Sint-Jansvlinder op Distel
Ondanks de harde wind, waardoor het fotograferen een beetje lastig was, heb ik genoeg mooie foto’s kunnen maken.
De Grutto’s zijn er nog en daarom besloot ik vanmiddag even naar de Lage Hoek te fietsen. Gelijk daar aangekomen, zag ik er twee op een hek zitten. Dus de fiets langs de kant van de weg gezet en kijken hoe ik ze netjes op de gevoelig plaat kon krijgen. Ik wilde ze wel samen op een beeld krijgen en daarvoor moest ik een stukje teruglopen omdat ik met 500mm anders teveel millimeters had.
Tussen de wuivende grassen kan het net.
Vanuit een andere positie, zelf vind ik deze echt gaaf, het oude hek, het groen en dan het echtpaar Grutto.
Een landing op het hek.
Er was een moment dat er een groep Grutto’s in de lucht vloog, dat was vanwege een roofvogel die het op de pulletjes gemunt had. Daardoor kwam er wat leven in de brouwerij en kon ik wat actie foto’s maken.
Weer heel anders zo en tot slot een Tureluur op hek.
De Lage Hoek is ongeveer vijf kilometer fietsen vanaf mijn huis en in beheer van Landschap Noord Holland. Momenteel een weelde van groen, geel van de boterbloemen en rood van de Zuring. Ideaal voor de Grutto’s. Gisteravond ben ik er naartoe gefietst en ik constateerde dat er meer Grutto’s zaten dan een week eerder. Ik hoop dat het een goed jaar wordt en er veel jongen opgroeien.
Het weer was heerlijk, mooi licht en hier en daar een Grutto op een paaltje en ook wel op een zonnepaneel, wat weer minder is.
Grutto op zonnepaneel, het paneel wit van de stront.
Op een houten paal is het toch wat mooier.
En in een knotwilg, weer eens wat anders. Op die plek staat een hele rij knotwilgen.
Terwijl ik dit schrijf, breekt er een heftig onweer los, goed voor de tuin en moestuin 🙂
Boven de Grutto in tegenlicht.
Deze Grutto stond op de heen en terugweg op de straat, dus ging ik met mijn bejaarde lijf maar heel laag om hem er mooi op te krijgen.
En de laatste, net als de eerste ,op een zonnepaneel.
Tijdens de Hemelvaart waren we een paar dagen in een huisje in Dwingeloo. Ik had me er erg op verheugd, maar door de kou en nattigheid viel het tegen.
We mochten pas om vier uur het huisje in en we hadden besloten om toch op tijd van huis te vertrekken en te gaan lunchen in Ruinen. Na de lunch bezochten we het bezoekerscentrum aldaar, altijd leuk. Van vorige jaren wist ik dat de Bonte Vliegenvanger daar vaak zit. En dat bleek nu ook het geval, echt heel gaaf. De vogel kwam steeds terug zodat ik hem goed kon fotograferen.
Hier mooi aan het zingen.
En poseren.
Terwijl we daar stonden hoorden we het geklepper van een Ooievaar.
En toen was het tijd om naar het huisje te rijden, een schattig rietgedekte tweepersoons huisje.
Een van de dagen toen het zonnetje even doorkwam, besloten we naar de plek te lopen waar weleens adders liggen te zonnen. We hadden geluk, de adder liet zich zien.
Mijn man heeft er een projectje van gemaakt en heeft verschillende keren de adder gefotografeerd. Ik fietste dan naar plekken waarvan ik dacht vogels te kunnen spotten. Tevergeefs, er viel weinig te spotten, de vogels vonden het ook te koud en nat.
Op een Zanglijster na, die wilde wel poseren!
Bij het huisje hoorde ik wel vogels, maar pas de laatste dag zag ik een Zwartkop.
En ik hoorde een Bonte Vliegenvanger, het duurde een hele tijd voordat ik de vogel zag.
Mijn wens was in ieder geval een Bonte Vliegenvanger te zien en die wens is ruimschoots uitgekomen.
