wil naar buiten

Gisteren heb ik met Petri een dagje doorgebracht in de hut van Landschap Noord Holland in de Balgzandpolder. Het is afwachten wat er langskomt, er wordt niet gevoerd zoals ik vele andere commerciële hutten. En er wordt ook niet “geëtaleerd” met stokken, stammen enz. Het water, de lucht en een tweetal eilandjes dat is waar je het mee moet doen. We lieten het maar op ons afkomen en hebben een superdag gehad!
Vijfhonderd foto’s heb ik gemaakt en na een eerste schifting heb ik er nog veel over… Eerst wil ik jullie wat foto’s van de Kluten laten zien en een andere keer van de Kleine Plevier, Scholekster, Witte Kwikstaart en anders moois.

Op de terugweg naar huis vertelde ik aan Petri dat sommige mensen de Kluut hebben gefotografeerd met onder de vogel jongen, waardoor het lijkt dat er heel veel pootjes onder de Kluut zitten/staan. Laat ik nu thuis zien dat ik dat onbewust ook heb gefotografeerd.

Schattig he?

Op weg met flinke pas vooruit! Zoals je ziet heb ik voor een zwart/witte uitvoering gekozen, heeft wel een mooie sfeer vind ik.

Regelmatig kwamen de Kluten langs maar werden direct weggejaagd door de Scholekster. Toch hebben we nog kansen gekregen om de Kluut te fotograferen, hieronder nog een paar foto’s.

Elk uur van de dag was het licht weer anders en krijg je steeds weer een wat andere sfeer.

Heel dicht voor de hut, 300mm was teveel, maar een uitsnede is ook wel leuk en de achtergrond werkt mooi mee.

Ik laat nu “alweer” foto’s van de Grutto zien, hopelijk verveelt het niet. Het is gewoon fijn om ’s avonds een rondje te fietsen en bij de Grutto’s stil te staan. Verder is er niet veel te zien qua vogels en de vlinders houden zich hier ook schuil. Gistermiddag heb ik in de duinen gekeken of ik vlinders zag en kwam niet verder dan twee Icarusblauwtjes en een Citroenvlinder. Wel staan er veel duinviooltjes, echt veel, dus hoop ik op de Parelmoervlinder en Duinparelmoervlinder. Voorlopig dus nog maar wat foto’s van die prachtige weidevogel.

De kop mooi onder de vleugel uit.

De landing is ingezet!

Huppakee!

Langs de kant van de weg at de Grutto kiezelsteentjes.

Hier wat meer van de omgeving erbij, voor dit soort sessies is een zoomlens wel makkelijk.

Ja, je bent mooi!

Al diverse keren ben ik op pad gegaan voor de nachtegaal, veel vogels horen zingen maar steeds diep in de struiken of snel langs vliegend. Tot afgelopen vrijdagochtend toen was het geluk met ons, ons dat zijn mijn dochter en ik. Ze brengt gewoon geluk :-), ziet de vogels heel snel en het is nog gezellig ook. Een boswachter wist een plek waar veel nachtegalen zitten en die plek was makkelijk te vinden. Als je ’s morgens heel vroeg bent, hoef je ook nog niet voor het parkeren te betalen, was ook weer een tip van de boswachter! We posteerden ons naast een duindoornstruik, camera op de éénpoot en wachten maar en wachten maar… Af en toe kwam er een boven een struik zitten en dan moet je snel genoeg zijn. Vaak viel het even stil en dan na een kwartiertje begon het gezang weer. Na een paar uur dachten we wel mooie foto’s te hebben geschoten en gingen we bij een strandtent lekker koffie drinken. Uitzicht op zee, de zon in de rug, het leek wel vakantie.

Een mooie entourage voor de nachtegaal is de duindoorn, hier zie je het bruinrood van de staart ook mooi.

Regelmatig koos de vogel voor deze struik en daar konden we op anticiperen.

Luidkeels zingend!

En nog een keer.