wil naar buiten

Het is natuurlijk prachtig weer al een hele tijd, geen reden om te mopperen. Fotografisch gezien is het wel lastig, het licht is veel te fel. Alleen ’s morgens voor achten zou je iets kunnen doen of ’s avonds na achten. Ik lijk wel mijn hele inspiratie kwijt te raken :-). Vorige week ben ik een keer om half zeven de polder rondgefietst, het fietsen was lekker maar foto’s ho maar.
Gisteravond wilde ik het toch wel weer proberen, ik heb dan gewoon geen rust in mijn kont. Marcel wilde wel mee en manlief raadde ons aan om een keer de Wogmeer in te gaan. Op een gegeven moment fietsten we ergens waar we een hoop “geschreeuw” hoorden. Geschreeuw van iets jongs, een jonge valk o.i.d. daar hebben we een tijdje stilgestaan, maar zien deden we niets. Toch maar verder gegaan met de afspraak op de terugweg weer te kijken. We hebben de rietgors, rietzanger, knobbelzwaan en veel meeuwen gezien. Plots veel gekrijs van de meeuwen, ze waren bezig een grote zilverreiger weg te jagen. Een mooi gezicht was dat.
Na dit gezien te hebben gingen we toch maar weer terug na de plek waar we het geschreeuw gehoord hadden. Bleek het een jonge ransuil te zijn… superdesuper! Hoog in een boom op een tak, onmogelijk om te fotograferen. Maar genieten was het.
Komt er een mevrouw op de fiets naar ons toe gereden en die vraagt wat het geschreeuw is, zij woont daar en had het eerder gehoord. Een ransuil dus, ze vond het zo leuk, haar vader had in zijn leven veel uilen geringd dus zij had er ook belangstelling voor. We mochten op het erf kijken en intussen was het uiltje op een andere plek gaan zitten en daar hebben we wat foto’s kunnen maken. Het was al half tien en behoorlijk schemerig, maar de iso naar 1600 en zo is het toch nog gelukt.
Een heel verhaal voor maar één foto.

Van de week op een avond zag ik in de polder een grutto pulletje. Helemaal blij werd ik natuurlijk, zo vaak zie je dat niet.

Het is wel een zoekplaatje geworden, kijk maar goed. Een paar minuten later verdween het jong in de poten van een stormmeeuw, grom. ’s Morgens had ik nog iemand gesproken die vertelde dat er hier zoveel broedparen zitten. Dan de grauwe ganzen, er wordt veel op ze gemopperd maar dat zijn tenminste vegetariërs.

En ze poseren leuk zo in de vlucht. Al fietsend kwam ik nog een grutto bij de Lage Hoek tegen. Deze bleef mooi zitten/staan en daar heb ik een serie foto’s van kunnen nemen. Er lopen, rennen, fietsen en rijden zoveel mensen op dit polderweggetje, een grutto vliegt daar niet voor weg.

Gisteravond een bezoek gebracht aan het Kwakelpad. ’s Morgens tijdens een wandeling ( ik oefen voor een wandelvakantie) zag ik een rietgors boven in een rietpluim en ik dacht… wie weet vanavond ook! Maar wat zag ik… een bruine kiekendief met iets in zijn bek, ik dacht gelijk aan een pulletje van het één of ander. Maar het blijkt een grote hap gras te zijn, ik denk dat hij met een nest bezig is. Dat moet ik in de gaten houden.

Verderop deed een tureluur nogal druk, dus ik zei al: “Rustig, ik doe niks.”

Bleken er een paar pullen bij te lopen, toch maar een foto genomen en terug gegaan. Aan weerskanten ligt een sloot en ik wil het niet op mijn geweten hebben dat ze daar invallen. Mmm, of kunnen ze gelijk al zwemmen?

Zo maak je wat mee als je je ogen maar goed de kost geeft. De rietgors heb ik ook nog gezien en gefotografeerd, maar niet interessant genoeg om te laten zien.

De laatste paar weken heb ik weinig tijd gehad om te fotograferen. Ik ben druk geweest met het voorbereiden van een expositie in Heiloo. Bij galerie “de Buitenkans” op Landgoed Willibrordus Heiloo. De expositie is te bezoeken van donderdag 1 juni t/m 30 juli 2017. De Trog is geopend op donderdag t/m zondagmiddag van 12.00 tot 17.00 uur.Samen met twee andere exposanten hang ik daar met twaalf foto’s. Je kunt daar gezellig koffie of thee drinken en lekker rondkijken.

Ik wil een tweetal foto’s laten zien van de blauwborst, de foto’s zijn gemaakt bij het Zwanenwater. Samen met Marcel heb ik dat in de rondte gelopen en daar zagen en hoorden we meerdere blauwborsten. Zeker niet altijd fotografeerbaar maar altijd mooi om te zien.

Ze zitten vaak in het riet of tussen de takken, deze zat mooi vrij.

Je hebt daar moerasachtige stukken en daar heb ik deze foto genomen. Zelf vind ik deze helemaal super, zo’n heerlijke sfeer en niet het geijkte beeld. Maar ieder mag het het zijne/hare van denken, gelukkig maar 🙂

Met dit mooie weer ga ik graag ’s avonds nog even de polder in. Op dit moment zijn de weilanden mooi met het geel van de scherpe boterbloem en het rood van de zuring. Landschap Noord Holland heeft een paar van die velden in zijn beheer, speciaal voor de weidevogels. Grutto, kievit, tureluur en ander vogels doen hun voordeel daarmee. Het is ook veel mooier dan het strakke groen van de andere weilanden.

Een groepje grutto’s en een bergeend, later zouden er nog twee lepelaars neerstrijken.

Toen ik op mijn fiets wilde stappen , zag ik een grutto naast de straat staan.

Grutto in de vlucht.

Verder fietsend zag ik een grutto op een paal. Het liep al tegen half tien maar hier zag ik toch wel weer een leuk beeld in met de sloot erachter.

Na al deze fotostops werd het tijd om naar huis te gaan. Ik besloot dat via de Lage Hoek te doen en toen zag ik dit beeld.

Inmiddels was het blauwe uurtje aangebroken, deze sfeer spreekt mij erg aan.
Herken je dit huisje? Het komt voorbij in de reclame van Snelle Jelle waar de racefietser nog een rondje extra besluit te maken!

Wat had ik gisteravond toch een geluk.
Het was prachtig weer en ik besloot na het eten een rondje door de polder te fietsen. Na een minuut of tien kwam er een bruine kiekendief (Circus aeruginosus) naast me vliegen. Niet lang natuurlijk, hij ging over het land op zoek naar pullen van de kievit of scholekster. Ik weet een plek waar kieken zitten en besloot daar naartoe te gaan. Daar heb ik mijn fiets neergezet en ben bij een boom gaan staan. Man en vrouw vlogen over het land en sloot. Met meer dan 300 foto’s kwam ik thuis… Jeetje, ik kan niet vertellen hoeveel adrenaline er door mijn aderen ging. Het mooiste komt nog, ik moet het verhaal niet te lang maken:-), de bruine kiekendief ging steeds boven me in die boom zitten. Laat ik op een gegeven ogenblik zien dat de vogel aan de buitenkant van de boom zat. Rustig ben ik onder de boom vandaan geslopen en heb ik hem zo ook kunnen fotograferen. Volgens mij maak je dat maar eens in je leven mee!

Wat een mooi verenkleed heeft de man.

Vooraanzicht.

Kijk eens goed… hier met een pul van de meerkoet in de poot.

Ja, ja.

Cameracontact en hij bleef rustig zitten.

Om na een tijdje weer te gaan jagen.

Hierna ben ik heel snel naar huis gefietst, tjonge tjonge wat een belevenis.