wil naar buiten

Op vrijdagavond kijk ik naar het programma “De Baardmannetjes”. Het wordt gepresenteerd door Nico de Haan en Hans Dorrestein, mannen met een baard. Het is een programma over vogels en er bestaat een vogel die Baardman heet, vandaar de titel.

Afgelopen keer hadden ze het ook over de Roodmus een vogel die zelden in ons land gezien wordt. Laat er nu in juni een stelletje bij de parkeerplaats Hargen aan Zee gezeten hebben. Dat wilde ik toch wel een keer zien en ben daar drie keer heengereden. En maar wachten en kijken en hopen! Het is uiteindelijk zelfs gelukt om een foto van de man te maken. Prachtig wat een kleuren! Het vrouwtje is niet zo kleurig en lijkt wel op de vrouw Groenling.

Ik zou wel willen weten of het stel gebroed heeft en of ze volgend jaar weer terugkomen. De tijd zal het leren.

Gistermorgen werd ik gebeld… ik mocht op kraamvisite bij de Visdiefjes! Ja, dan komt er toch een vervolg op mijn Visdievenblog en wel met een happy end. Twee jongen lopen er en hebben nu wat beschutting van wat gras. Hopelijk blijft het goed gaan en groeien ze gezond op.

Daar zijn ze dan, een haantje de voorste en daarachter de tweede stuntelend met de vleugels. Zo grappig die stoere bolletjes.

Ik heb honger…..

Dat kleintje in de grote wereld.

Vader/ moeder kwam met een vis maar het lukte maar niet om hem naar binnen te werken. Steeds werd het weer geprobeerd en tussen het aanbieden spoelde de ouder de vis in het water. Toch lukte het niet de vis door te slikken.

De kop moet volgens mij het eerst naar binnen… het ging niet…

Toen kreeg bijdehandje de vis en schrokte die snel naar binnen. Ondertussen maakt ik me al ongerust, zal de ander wel genoeg krijgen en opgroeien. Zijn het je kinderen niet… zijn het de Visdieven 🙂

Hartelijk dank voor de tip en de gelegenheid LHN . Ik ben nu al nieuwsgierig hoe ze over een week zijn.

Een paar blogs geleden hoopte ik je het vervolg van het paren en broeden van de Visdieven te vertellen. Er is geen vervolg, de juveniele Visdieven zijn waarschijnlijk opgevreten. Twee stuks waren uit het ei gekropen was me verteld, reden genoeg om weer naar de hut te rijden. Een grote teleurstelling dat snap je wel, maar de Visdieven dachten alweer aan een volgende leg. Tenminste dat maak ik er maar van 🙂

“Lieve vrouw van me, wat vind je ervan?” “Zullen we het nog een keer proberen?”

“Ach ja, ik vind je zo lief.”

“Kijk eens wat een lekker visje.” “Wil je een grotere?”

“Hoe vind je deze?”

“Nou, als deze niet groot genoeg is, dan weet ik het niet meer.”

Zal er toch nog een vervolg komen?