wil naar buiten

Vorige week vrijdagochtend ging ik met Piet en Marcel naar een hut in de Alblasserwaard. De hut was de hemel ingeprezen door vogelbescherming en daar waren we wel nieuwsgierig naar. De hut is prachtig met toilet en kachel, maar als je de luikjes opendoet… ik schrok ervan. Wat een “takkentroep”. Ik zal er niet teveel over uitweiden, een ander vindt het misschien top, maar ik voel me nog teleurgesteld. Een foto maken met een mooi bokeh zat er niet erg in. Maar ik heb toch een paar foto’s met een ringmus op een soort riek, die zijn wel leuk geworden.

Pittig omkijkend!

Ik weet niet of dit echt een riek is, maar het doet het goed in een thriller, als je begrijpt wat ik bedoel…

Deze is wat meer gecropt, het zijn mooie vogels vind ik.

Nog even en we kunnen het jonge spul weer tegenkomen. Hier een groepje grauwe gansjes, deze foto heb ik een eerder jaar genomen. Uren heb ik plat op mijn buik gelegen, hoekzoeker op de camera anders krijg je echt een nekhernia. Op ooghoogte zijn met mijn onderwerp vind ik toch het mooiste wat er is.

Racend achter moeder aan, kleine motorbootjes.

De wintertaling ( Anas crecca ) is een van de kleinste eendjes in Europa. Eenden lijken bij fotografen niet echt erg in trek, maar als je goed kijkt zijn ze prachtig. En juist als je ze fotografeert zie je hoe mooi ze vaak getekend zijn. Ik heb een hele serie van de wintertaling kunnen maken. Aan het begin van de dag lag er nog een dun laagje ijs op het water. Toen dat eenmaal weg was gedooid, bleven de eenden lang foerageren en sloeg ik mijn slag.

Het licht was erg mooi.

Vrolijk kwam ze aanstappen, tenminste ik vind het een vrolijke en resolute pose.

Minder kleurig dan de man maar niet minder mooi.

Mooi he?

Hier kreeg vrouwlief een corrigerende tik op de kop.