Vandaag, zondag 16 april 2017 is de eerste dag van de “Foto7daagse”.
De opdracht luidt “Een eitje“.

Vandaag, zondag 16 april 2017 is de eerste dag van de “Foto7daagse”.
De opdracht luidt “Een eitje“.

Tijdens een week met vrienden in Drenthe, zijn manlief en ik speciaal naar de heide gefietst in de hoop adders te spotten. Daar aangekomen keken we smekend omhoog…zon, zon, zonnetje straal wat straaltjes naar benee. De adders moeten opwarmen en komen pas uit hun holletjes en schuilplaatsen tevoorschijn als de zon doorbreekt. De zon scheen minimaal toch hebben we vier adders gezien tussen het gras. Het is bijzonder lastig fotograferen, ik begon met een telelens maar heb toch later de macrolens op de camera gezet. Dan moet je wel dichtbij het dier komen en ze liggen vaak wat verder weg. Maar ja, het was heerlijk rustig langs de heide, weinig mensen die dan vragen wat of je ziet. Wel kwam er een huifkar met paarden langs en door de trilling kropen de adders direct weg.
Maar na verloop van tijd heb ik wat foto’s kunnen maken en ik ben wel tevreden met het resultaat. Wie weet lukt het me nog eens om een adder kruipend in mijn richting, zonder storend gras, vast te leggen…spannend!

Dit is het vrouwtje.

Dit het mannetje.


Hier kun je het oog wat beter zien.
7 reacties
Fietsend door de polder heb ik genoten van veel dartelende lammetjes, koeien die de stal uit zijn, baltsende futen, hier en daar een grutto en ga zo maar door. Maar wat ook gaaf is dat je nu ook weer bruine kiekendieven (Circus aeruginosus) ziet vliegen. Ik was er al voor gestopt, snel de camera gepakt, maar was te laat. Verder fietsend zag ik iets groots in een rietkraag wroeten… Afgestapt, op de grond gaan zitten, het is zaak om je zo klein mogelijk te maken. Was het een bruine kiekendief ( ik dacht nog aan een roerdomp). De kiek vloog omhoog en bleef wat heen en weer vliegen niet al te ver weg. De vogel had helemaal geen erg in me en dat is wel super.
En zo heb ik mijn slag kunnen slaan, het resultaat zie je hieronder.

Speurend over de rietkraag.

Even oogcontact?

Heel dichtbij!

Zelf vind ik de boom op de achtergrond de foto helemaal af maken.

De laatste van de serie, ik ben er blij mee.
6 reactiesHet is zo’n heerlijk geluid wat je nu de hele dag kunt horen. Tjiftjaf, tjiftjaf, tjiftjaf…ik word er blij van. Dat kleine bruinachtige vogeltje, een niemendalletje die je zo over het hoofd ziet.

Al zingend hoog in een boom.

Wat lager in het struikgewas, een schitterend vogeltje.
5 reactiesGisteravond had ik de wekker op zes uur gezet. Voordat de zon erg hoog zou staan wilde ik futen fotograferen. De futen hebben een witte buik en met fel zonlicht daarop krijg je van die uitgebeten foto’s. Samen met Marcel reed ik naar Den Oever, daar ligt een watertje met veel futen (Podiceps cristatus). De Latijnse naam is wel moeilijk hoor, die ga ik vanavond uit mijn hoofd leren :-).
Man, man wat was het koud, echt afzien zo zittend in de prut met die harde koude wind op je. Ik ben al uren thuis, maar of ik het nog warm krijg vandaag is de grote vraag.

Hoi, wil je verkering met me?

Ik word een beetje verlegen, iedereen kijkt vanaf de waterkant.

Als je maar niet zo lelijk als de buurman gaat doen…

Want dan race ik snel weg.

Wij redden het wel samen!

Dan neem ik nog even de admiraalshouding voor je aan.
7 reacties