Vanmorgen werd ik door Marcel opgehaald om op zoek te gaan naar baardmannetjes. We besloten om naar Uitgeest te gaan en daar in het gebied van LNH en staatbosbeheer te kijken. Maar je zult, de titel gezien hebbende, wel kunnen raden dat de baardmannen het af lieten weten. Laatst had ik al een tip van Anneke van quilt bee gekregen, ze zouden bij het Geestmerambacht zitten. Zes kilometer heb ik lopen sjouwen zonder resultaat. Helemaal niet erg, het moet niet allemaal vanzelf gaan. Bij Uitgeest heb ik de grote zilverreiger kunnen fotograferen, er is altijd wel iets moois onderweg te zien.
Een beauty in een rommelige omgeving, ik houd er wel van.
Weer thuis besloot ik toch nog even naar het Weerepad te lopen, camera mee. Daar zit heel vaak een grote zilverreiger (Ardea alba) en nu dus weer.
Hier gebroederlijk of zusterlijk naast elkaar.
Om later weg te vliegen en in het land te gaan staan. Steeds kwam ik dichterbij en kon wat foto’s maken.
De poot gracieus omhoog.
De vogel vloog toch weer verder het land in en landde verderop.
Hier heb ik scherpgesteld op het gras aan de onderkant en hoopte zo de beweging in de grassen daarboven te kunnen laten zien.
De lucht is alweer anders dan bij de vorige foto en de grassen golven in de wind.
De lucht boven de zee.
Het stuiven bij tegenlicht proberen vast te leggen.
Wat meer uit gezoomd.
Het huis vanuit de andere kant genomen en de zon scheen hier weer.
