wil naar buiten

Vanmorgen tijdens het maaien van het gras en het wegharken van het blad, kwam er een roodborstje heel dicht bij me scharrelen. Ik heb weleens gelezen dat sommige roodborstje gewoon op je hark gaan zitten, maar bij mij is dat nooit gebeurd. Ik hield me wel een beetje rustig want als je dan gelijk met de bezem in de weer gaat, lijkt me niet verstandig. In vogeltaal heb ik me met hem vermaakt, een beetje fluiten dus :-).
Het wordt al lekker bedrijvig met vogels in de achtertuin en dat is wel genieten. Vanmorgen zag ik aan de voorkant van ons huis, boven de sloot, een ijsvogel vliegen, super he?

Roodborst.

De glanskop is een mezensoort die je hoofdzakelijk in het bos tegenkomt. De matkop lijkt er sprekend op, daarom houd ik me vast aan de kenmerkende witte vlekje bij de snavelaanzet. Dat is dan de glanskop en dat kun je eigenlijk alleen op de foto zien en niet als ze voor je langs vliegen. Dit was dan het stukje educatie en nu wat foto’s 🙂 .

Zittend in een krentenboompje.

Op de grond.

Op een stronk in een herfstige omgeving.

Acrobaat!

Dit vind ikzelf helemaal top, hier word je toch helemaal blij van?

Oke, voor de liefhebbers…lekker in bad!

4 reacties

Allebei zijn ze mooi.
De zilverplevier heb ik op het strand van IJmuiden kunnen fotograferen en de goudplevier op het strand tussen Bergen en Schoorl.

We waren de zilverplevier al een keer voorbijgelopen, de vogel valt niet erg op tussen het wier. Voor deze foto ben ik naar beneden geklauterd om hem wat meer op ooghoogte op de foto te krijgen. Leuk nog de steenloper op de achtergrond, daar waren er meer van.

Van Anton had ik de tip gekregen dat er op de hoogte van De Kerf ook weleens leuke vogels zitten. Woensdagmiddag ben ik naar Bergen aan Zee gereden en vandaar gelopen naar De Kerf. Er renden een tiental drieteenstrandlopers langs het water en ik zag ook iets anders… en dat was dus deze goudplevier. Wauw! Snel mijn spullen in gereedheid gebracht en al schuivend de kant van de vogel opgegaan. Jammer genoeg kwamen er mensen aangelopen en die heb ik toch maar een stopteken gegeven. De kans om een goudplevier langs de kust te zien, krijg je zelden. En ze stopten… dit is het resultaat!
En toen kreeg ik op mijn telefoon een sms dat de parkeertijd voorbij was, stress. Drie kwartier lopen, dat zou ik niet halen… er zat geen brief tussen de ruitenwissers, hopelijk ook niet binnenkort in de brievenbus. Maar met de goudplevier op het kaartje kon de dag niet meer stuk!