wil naar buiten

De Zwarte Mees, een mooi bosvogeltje die met enige regelmaat bij ons huisje kwam foerageren. Ons huisje… dat klinkt toch wel aardig, maar niets is van ons. We huren het een paar keer in het jaar en het is altijd weer heerlijk om er te zijn. Zoals gewoonlijk maak ik een voerderplek voor de vogels. Er waren heel veel Kool- en Pimpelmezen, Vinken, twee Roodborsten, Boomklever, Merel, Glanskop en de Zwarte Mees.

Aan deze foto heb ik niets gedaan, zo kwam hij uit mijn camera rollen. De stronk doet nu in mijn achtertuin dienst!

En dan ga ik zoeken op het terrein, want alleen vogels op dezelfde stronk… dat wil ik niet. Tijdens de zoektocht zag ik langs een pad allemaal jonge dennenboompjes staan. Daar ben ik schuil gaan zitten en jawel hoor het lukte me een paar foto’s te maken. Hier heb ik in LR de foto wat warmer van kleur gemaakt. De Glanskop ging er ook nog zitten, dus die dag dag was ik helemaal tevreden!

Gisteren tijdens een wandeling met vrienden in de duinen bij Castricum hoorde ik een Boomklever. Een paar weken terug hoorde en zag ik er een bij de Bakkumse duinen. Nu zul je zeggen: ” Is dat zo bijzonder?” Toch wel een beetje. Deze vogels houden van oudere bossen en die vinden en vonden ze meer in het oosten van het land en onder het kanaal. In de Kennemerduinen en zuidelijker zitten ze volop.

Een reden voor mij om wat foto’s van de Boomklever te plaatsen. De foto’s zijn genomen in Drenthe bij een huisje in een vakantiepark. Een tas vol voer sleep ik mee, wat attributen zoals een mooie stronk. Ook gaat er een oud statief mee waarin ik dan weer een tak kan klemmen. Maar het liefst fotografeer ik de vogels als ze lekker in een boom zitten.

Typisch een geval van voer, stronk en wat mos!

Zacht gekleurde achtergrond vind ik zelf het allermooist en dan zo’n mooie vogel ervoor!

Meestal loop ik overal te kijken of er nog wat aardigs in het bos ligt als etalagemateriaal 🙂

Het volgende doel wordt…een boomklever fotograferen in Noord Holland boven het kanaal. Tja, dat kan wel een tijdje duren.

Het werd weer eens tijd voor een rondje polder, de Pettemer en Hargerpolder wel te verstaan. Met een beetje geluk wil daar nog weleens een Buizerd of Torenvalk zitten, vliegen of bidden.

Aan het begin van de torenvalkweg zag ik een valk op een hekwerk zitten, mooi omgeven door grassen. Rustig ben ik doorgereden en verderop gekeerd, rijstbroek in het portier gelegd met de camera erop en weg was hij…! Zo gaat dat. Omdat ik honger kreeg, besloot ik de boterhammen gemaakt door manlief, op te eten. Wie weet zou de Torenvalk terugkomen, helaas vloog hij een stuk verder weg en besloot ik verder de polder in te rijden. Over smalle enge weggetjes met veel bochten. En toen zat daar een prachtige Buizerd aan de rechterkant van de weg. Zelfde recept weer toegepast…verder rijden…voorzichtig keren…niet in een sloot rijden…rijstbroek klaar met camera en je snapt het…weg. Weer gekeerd en in de kant gaan staan zodat er nog iemand langs kon rijden en wachten. Hij vloog van het ene naar het andere hek, probeerde nog een muis te vangen, wat niet lukte. Terwijl ik zo zat te kijken, kwam er Torenvalk aangevlogen en ging op een hek zitten. Daar kon ik tenminste een foto van maken.

Je ziet het grauwe grijze weer er wel vanaf he?

En, ja hoor de Buizerd ging even later in deze boom zitten, hoog en droog. Bewust heb ik de schapen erbij genomen, het paste net.

Na een tijdje vloog hij weg en besloot ik op huis aan te gaan. Tevreden thuisgekomen heb ik de bietjes gekookt, aardappels geschild en lekker koffie gedronken. Daarna spontaan dit stukje voor je geschreven 🙂

Vorige week las ik in een bijlage van de Volkskrant een leuk verhaal over Blauwe Reigers in Amsterdam. In oost kwam een vrouw iedere dag om dezelfde tijd naar buiten om de reigers te voeren. Als ze niet op tijd was klopten ze aan de deur met hun snavels. Als ze daar gegeten hadden, vloog een deel van die reigers naar Artis. Daar werden om half vier de pinguins gevoerd met vis. Op het einde van de Albert Cuyp marktdag vechten ze samen om het eten wat daar nog ligt. Snackbars zijn ook geliefd!

Het zijn mooie vogels, talrijk, maar wat maakt het uit. Jaren terug toen ik hier net in de polder woonde, fietste ik vaak met een simpel cameraatje op zak in de hoop een reiger te zien en fotograferen. Dan stapte ik af en weg was het schuwe beest. Inmiddels heb ik ze vaak genoeg kunnen vastleggen.

Hoe vind je mijn verenpracht?

Hier was hij op een dode boom geklommen en lijkt zich af te vragen of het niet een beetje eng is…

Nee hoor, hij gaat gewoon door met poetsen. Zoals je ziet had ik bij een paar foto’s millimeters te veel, erg? Nee toch, geeft een wat intiemer beeld.

Mijn vader zei vroeger altijd: “Daar staat een oud wijf.”  Je begrijpt dat ik dat ook meestal zeg, bekenden weten inmiddels precies wat ik bedoel.