Drieteenstrandloper

Dinsdag haalde manlief me van mijn werk op, om samen naar het strand te lopen. Camera mee natuurlijk, we wilden namelijk de drieteentjes fotograferen. Nu heb je natuurlijk geen garantie dat ze er lopen of liever gezegd rennen. Maar het geluk was met ons… na wat heen en weer lopen zagen we twee drieteentjes langs de vloedlijn. Direct de camera op het statief gezet, statief in de laagste stand, hoekzoeker erop en wachten totdat ze dichterbij kwamen. Zittend op een plastic zak heb ik leuke foto’s kunnen nemen, ik zal er een paar laten zien.

Drieteenstrandloper

Er lag iets heel lekkers op het strand, het leken wel inktvistengels of noem je dat poten? In ieder geval kwam de vogel er steeds naar terug. Hier keek hij me een beetje boos aan…waag het niet mijn hapje te pakken.

Drieteenstrandloper

Zie je hier de beperkte scherptediepte, mooi he? Jammer van het stuk steen voor de poten, je kunt niet altijd alles hebben.

Drieteenstrandloper

Weet je dat ik gewoon zit te genieten als ik deze foto zie. Het blauw van de golven op de achtergrond, de fijne kleuren, de vogel die je aankijkt met een lekker hapje in zijn bek.

Drieteenstrandloper

Als de vogel dan ook nog op rust gaat, vertrouwd hij het wel. Hier vind ik het beeld van de golven op de achtergrond wel fijn. Het ronde past goed bij de pose van de drieteen.

Tevreden pakten we onze spullen weer in, een kop koffie bij Zeezicht, het leven is dan goed!

 

 

 

6 reacties

Grijze Zeehond

Vanwege dijkversterking zijn ze bij de Hondbossche Zeewering al een tijd bezig met zand opspuiten. Asfalt en basaltblokken worden bedekt met zand uit de zee. Het is een plek waar veel steltlopers kwamen foerageren, zoals de Steenloper, Paarse strandloper, Drieteenstrandloper enz. Op dit moment trekt deze operatie veel toeschouwers en ik wilde daar ook weleens kijken. Manlief en ik reden er heen en werden verrast door wel zo’n vijftig Grijze Zeehonden. Echt heel erg gaaf! Vanaf de strekdam konden we ze bewonderen en fotograferen. En met ons veel andere mensen die er ook van genoten.

Grijze zeehondEen leuk groepje die de belangstelling wel konden waarderen, ze poseerden tenminste mooi.

Rollend in het zand en af en toe nam er een een duik in het water.

Grijze zeehondTegenlicht maakt de foto net weer even anders.

Grijze zeehondZie je het stuivende zand, hun huid is daar wel tegen bestand, voor de camera is het opletten!

Eigenlijk ben ik erg benieuwd hoe het verder allemaal gaat lopen. Komen er in de toekomst nog vogels, blijven de zeehonden komen? Dit vond ik in ieder geval heel erg leuk en ga er zeker weer een keer kijken.

6 reacties

Desillusie

In mijn vorige blog heb je kunnen lezen dat ik een prachtige, voor mij onbekende,  paddenstoel had gezien. Ik waande me al wereldberoemd als vindster van een voor hier nieuw soort. Grote bedragen werden er voor de foto’s geboden enz. enz… Niets van dat al… het is een mislukte Mycena 🙁  Maar mislukt kan ook mooi zijn en het zien waard, bij deze dus!

Mycena

MycenaLang leve de mislukkelingen!

Eén reactie

Amsterdamse Waterleidingduinen

Afgelopen donderdag hebben we een heerlijke dag in de AWD gehad. Met de trein en de bus, uitgestapt bij het Pannenland en wandelend richting Oase en daar de bus  terug genomen. Daartussen zaten uren van lopen, kijken en fotograferen. In het begin was het wat regenachtig maar dat was al snel over. We dachten nog het burlen van de Damherten te kunnen horen, dat viel tegen. Alleen op het eind van de wandeling hoorden we er één, verder waren de Damherten erg rustig en relaxed.

DamhertHier zat ik op de grond te genieten van dit hert, die was heerlijk aan het grazen en trok zich niets van ons aan. Dat is echt super hoor!

Zwartwordende wasplaatEven verder zag ik deze Zwartwordende wasplaat, erg mooi. Later zag ik dit soort weer en daar heb ik onderstaande foto’s van genomen.

Zwartwordende wasplaat

Zwartwordende wasplaatZelf vind ik het mooi om weinig scherptediepte te hebben, zodat de achtergrond wat rustiger wordt en er een dromerig beeld ontstaat.

MycenaEen groepje Mycena’s aan twee kanten genomen… hieronder de volgende.

MycenaHeel ander beeld he?

PaddenstoelDit is ook een mooi groepje, helaas de naam weet ik niet.

Gewoon elfenschermpjeHet Gewoon Elfenschermpje…snoepgoed als je de kleur ziet… licht vergiftig.

HerfstbladDe Beuken zijn zo mooi gekleurd!

Nu heb ik tijdens het lopen een paddenstoel gezien en gefotografeerd… geen idee wat voor een soort. Volgens mij heel bijzonder, waarschijnlijk word ik wereldberoemd met deze vondst. Als ik meer weet laat ik het zien!

 

 

 

 

6 reacties

Gedicht

Vanmorgen kreeg ik onderstaand gedicht met foto toegestuurd door Kees Keizer. Op de gedichtenpagina staat er ook één van Kees, zeker lezen!

herfst

De klok laat zich gedwee verzetten.
Wijzers wijzen waarheen wij willen. De tijd laat zich echter nooit vermurwen.
Het is herfst.
Het meest poëtische seizoen!
Verval en aftakeling, dood en wegsterven; de mens wil er niet aan denken.
Er over mijmeren en schrijven is paradoxaal genoeg een vreugde.
De natuur toont eveneens de schoonheid van vergaan terwijl de zaadjes vallen en verwaaien.
Ze rusten waar een onzichtbare hand ze toedekt.

Poëzie is als zaad; bij eerste oogopslag is nauwelijks te bevatten wat er bij het ontkiemen zichtbaar wordt.
Ervaar het in de bijlage! Nieuwsbrief 27.10.2014

Met groet, gedachten en een glimlach,
Kees Keizer / Nunspeet
‘Waar licht het landschap raakt’