Een mens of misschien wel alleen IK, is een raar wezen, zo fotografeer ik bijna nooit een Knobbelzwaan, maar rijd wel alle winters naar het infiltratiegebied in Castricum voor de Wilde Zwaan. Een Knobbelzwaan is prachtig maar een Wilde vind ik veel mooier, fijner en eleganter :-). Van tevoren kijk ik op waarnemingen of ze al gearriveerd zijn en dan verheug ik me er op ze te zien.
Afgelopen vrijdag zijn we op pad gegaan, het weer was prachtig, wel een frisse wind maar de zon scheen volop. Na een mooie wandeling door de duinen zagen we ze al dobberen in het water. Staand, zittend en op de buik liggend heb ik foto’s gemaakt en daar heb ik er voor deze blog vijf van uitgezocht.

Je ziet aan het water dat het winderig was.

Ze zochten veelvuldig voedsel onder water en ik focuste dan op de kop om, als die weer boven water kwam , zo wat waterdruppels mee te krijgen.

Twee bij elkaar!

Opgerold lijkt het wel…

Deze tegenlichtopname vind ik zelf erg mooi!
4 reacties


























