wil naar buiten

Deze week ben ik een keer ’s morgens naar de Lage Hoek gefietst en een keer ’s avonds na het eten.

Die morgen vlogen er wel een stuk of tien Grutto’s over het land en evenzoveel Tureluurs. Ik fietste nog op grote afstand dus door mij kwam dat niet, waarschijnlijk een kraai die de boel opjutte.  Op de Lage Hoek op fietsend zag ik deze Grutto op paal zitten, dit gebied is in beheer van Landschap Noord Holland en het gras staat lekker hoog!

De fiets zetten ik langs de weg en lopend ben ik dichterbij de vogel gegaan.

Zie je de vliegjes rondom de Grutto?

Toen ik gisteravond die kant weer op ging, hoorde of zag ik weinig, eigenlijk niks. Dus stopte ik maar even bij een hek om een beetje rondom me heen te kijken. Direct diende deze Grutto zich aan op het hek en ging daar rustig zitten. Ik moest achteruit gaan om de Grutto er helemaal op te krijgen, gaaf hoor. Er fietsen en rijden daar ook veel mensen maar de Grutto bleef rustig staan.

Dommelde wat en hield me in de gaten met één oog,

Keek me nog aan en…

Vloog een rondje om weer plaats te nemen op de paal.

Ik ben weer naar mijn fiets gelopen en dit was de laatste foto…zo dichtbij, machtig! 500mm lens

We zijn gisteren teruggekomen van een midweek Dwingelderveld, een last minute boeking op het RCN park in Dwingeloo. O, wat was dat heerlijk, we zijn al vaak in die omgeving geweest en vinden het fantastisch om daar te fietsen en wandelen. Op de heenweg zijn we door het Fochteloeerveen gereden, een prachtig gebied en daar wordt de Grauwe Klauwier ook weleens gespot. De Grauwe Klauwier zien… het zal je gebeuren…!

Die maandagmiddag van aankomst op het park zijn we gelijk gaan wandelen en na het eten hebben we de fiets nog even gepakt. Op waarnemingen had ik al verschillende plekken gezien waar de GK gezien was en we besloten op onze fietstochten die plekken te bezoeken. Dinsdag stapten we af toen we een vreemd geluid hoorden, een man stopte ook en wist ons te vertellen dat dat geluid van een Draaihals was. Een Draaihals ook al zo bijzonder, geweldig om te horen. Toen ik zei dat we graag de GK zouden willen zien, vertelde hij dat we nog even door moesten fietsen en daar en daar stond een bankje en daar zou hij zitten. Nou, wij vonden het bankje en gewapend met verrekijker zaten we daar te hopen en hopen. Toen ik dacht :”Dit wordt niks.” kwam er een andere man met verrekijker en laat dat nu de Grauwe Klauwier kenner van het gebied zijn. Na weer een tijd kijken en kijken, zag hij hem verderop vliegen. En ja, toen was het zover.. verscholen in het groen zag ik hem ook.

Nou, het is een lang verhaal en om het nu niet al te lang te maken, even in het kort, alle avonden ben ik erheen gefietst, op zo’n 7 kilometer van het huisje en alle avonden heb ik hem gezien en ook kunnen fotograferen. Mijn man kwam me steeds ophalen en dan fietsten we samen tevreden weer terug naar het huisje. Ik heb er uren ingestoken maar dat ging niet ten koste van ons midweekje, wat hebben we genoten van het mooiste stukje Drenthe!

Hier kun je zijn masker goed zien,

Mooi op de rug,

Verscholen in het groen, het waaide nogal en vaak zat er net groen voor zijn kop. hier net mooi vrij.

Zonder eerst met de verrekijker te speuren krijg je hem niet in de zoeker.

Zelf houd ik erg van zo’n sfeerplaatje.

Toen ik hem hier zag, kon ik vanachter een dikke boom deze foto maken.

Anders laat ik nooit zoveel foto’s van één soort zien, maar voor mij is dit toch wel bijzonder. Ik mis het gewoon de tochtjes naar deze meneer:-)

Onze zoon en schoondochter wonen op bijna 2,5 uur rijden hiervandaan en gisteren zijn we er voor het eerst sinds half februari weer geweest. Het weer was prachtig en zodoende konden we buiten op 1,5 meter afstand van elkaar blijven. Ik vind het maar niks dat ik ze niet kan knuffelen en denk nu bij mezelf het had toch wel gekund… Maar laat ik blij zijn met die prachtige dag met elkaar. Ze wonen erg mooi met bomen rondom en er wordt in alle nestkastjes gebroed en gevoerd door kool- en pimpelmezen. Een stel koolmezen gaan al jaren in de brievenbus broeden en dat waren ze dit jaar ook van plan totdat Niels een kastje in de boom hing en direct verkozen ze dat als nestgelegenheid.

Ja, wat heeft dit nu te maken met de titel “Grutto op paal?” Nou, het is gewoon fijn dat onze kinderen ook zo genieten van alles in hun omgeving en dat het jammer is als je dat niet ziet.

Zo fietsten we vorige week in de polder en ontdekte ik deze Grutto op de paal, prachtig tegen de achtergrond van Boterbloemen en Fluitenkruid. We stapten af en ik pakte mijn camera, de vogel bleef rustig staan en ging ook steeds relaxed met de kop in de veren. En ik merkte dat heel veel mensen niets zien, die denderen maar door en dat snap ik gewoon niet. Maar ja, waar maak ik me druk om er zijn ergeren dingen in de wereld. Maar ik zou echt niet zonder deze belevingen kunnen.