wil naar buiten

Een paar weken geleden hoorde ik weer de eerste Tjiftjaf in het dorp en al snel hoorde ik er meer en meer. Meestal zitten ze hoog in een boom of in struiken, best wel lastig om te ontdekken. Tijdens mijn dagelijkse rondje neem ik meestal mijn camera mee, je weet immers maar nooit. Bij de begraafplaats in het dorp hoor ik ze ook wel elke dag, dus ik besloot daar wat rond te gaan lopen. Dat doe ik eigenlijk nooit, wel in de plaats waar ik geboren ben en mijn ouders liggen. Dan lees ik al die namen van de mensen die ik gekend heb en komen herinneringen boven drijven. Eigenlijk is het goed dat ik dat hier ook doe en vanwege het gezang van de Tjiftjaf is dat ook gebeurd. Niet dat het me een foto opgeleverd heeft, maar dat is ook weer niet het belangrijkste.
En dan…gistermiddag… ik kijk opzij de tuin in en daar zit zo’n klein “barreltje” heerlijk te badderen. Nou dat is genieten hoor, zachtjes de camera gepakt en een serie foto’s gemaakt. Wat een badderend vogeltje al niet voor een mens kan doen!

Het valt me op hoeveel mensen er wandelen of was dat altijd al zo?  Vandaag is het zonnig met een koude noordoostenwind maar daar kan je je op kleden. Dus vanmiddag hebben we een lekker rondje gelopen en in een wijde boog om de andere wandelaars gegaan. Bij het Weerepad gekomen hoorden we een schel geluid uit de bomen komen en even later viel het kwartje… een Halsbandparkiet. Af en toe horen we ze in het dorp en nu kon ik er een foto van maken.

Op sommige plekken in het land zitten er veel en dan wordt er wel op gemopperd, maar wat een kleuren heeft de vogel!
De vage takken achter de vogel zijn niet echt mooi, maar de foto wordt toch niet ingelijst 🙂

Ja, in deze spannende tijden ben ik blij dat ik nog kan genieten van de vogels. Twee dagen geleden hoorde ik weer voor het eerst de Tjitjaf in het dorp. En gisteren tijdens een wandeling met mijn dochter in het Geestmerambacht hoorden we er een heleboel. Eind vorige week werden we gebeld door een vriend die vertelde dat er een veel Grutto’s in de Kalverpolder bij Zaandam zaten. Manlief en ik zijn er heengereden en wauw wat een mooi gezicht, honderden Grutto’s. Op waarneming stond dat het er 1700 waren, machtig mooi! Ik zal wat foto’s plaatsen hieronder, hopelijk worden jullie de Grutto’s nog niet zat :-).

Ze waren aan het rusten en foerageren en soms vlogen ze de lucht in,

Gistermiddag telde ik zo’n 82 Grutto’s bij waterberging Weijdemeer. Ze verzamelen zich op het schelpeneiland samen met Scholeksters, Kieviten en een enkele Tureluur. Heel voorzichtig ben ik laag bij de grond wat dichterbij geslopen en op een zitmatje gaan zitten en zag ik onderstaand beeld.

Na een tijdje zo gezeten te hebben, dacht ik: “Gaat er nog wat gebeuren?” En ja, er kwam wat leven in de brouwerij, gelijk met een groep scholeksters vlogen ze een rondje door de lucht om later weer op het eiland neer te strijken. Later zag ik een Buizerd in de lucht cirkelen waarschijnlijk kozen ze daarom het luchtruim.

En zo kon ik weer tevreden naar huis toe lopen!

Gisteren ben ik naar het waterbergingsgebied gelopen om te kijken hoe het met de Grutto’s staat. Bij een grote groep Scholeksters zag ik één Grutto, dus het begin is er. Verder lopend heb ik me bezig gehouden met een Blauwe Reiger die visjes aan het vangen was. Ik zat op de grond en werd niet veel later belaagd door een loslopende hond. Er mogen daar geen honden komen omdat het een vogelgebied is. Maar veel bazen kunnen niet lezen en geen plaatjes kijken, want er staan genoeg borden. Het was een grote drukke hond die om me heen rende en niet luisterde naar de baas. Ik bleef “rustig” zitten want anders…. ik piepte nog wel: “Dit vind ik niet fijn”.
Nou ja, in ieder geval besloot ik daarna richting huis te gaan, mijn broek zat al onder de modder van al die nattigheid en prut. Camera opgeborgen en hupsakee, doch niet veel later kwam ik twee baltsende Futen tegen en besloot het spul weer tevoorschijn te halen, in de prut te gaan zitten (volgende keer een plastic zak meenemen) en ja hoor ik heb leuke foto’s kunnen maken. Daar wordt een mens blij van!

Het gedraai van de koppen enz. is zo’n gaaf gezicht.

Ik hoopte erop dat ze beide in dit rood spiegelende water zouden baltsen. Het rood kwam van een huis waar de zon op scheen.

Toch nog wat rood in de rechterbovenhoek.