wil naar buiten

Een algemene vogel is de blauwe reiger, tenminste hier in de polder zie ik ze overal. Fotogeniek zijn ze, een beetje prehistorisch vind ik. Mijn vader noemde het oude wijven en dat zeg ik ook altijd. “Kijk, daar staat een oud wijf”. Mensen die me kennen, weten dan wat ik bedoel :-).

In de Amsterdamse Waterleidingduinen zien we vaak deze blauwe reiger, een vrij tam dier. Hier stond hij op een muurtje te kijken of er vis zwom en daardoor had hij geen oog voor ons. Ik stond op scherp voor als hij een duik zou nemen. Eenmaal zover ratelde de camera door en heb ik een leuke serie kunnen maken. Vier stuks laat ik hier zien. Enjoy!

Bijna geland.

De ene nagel op het water.

De spetters nog om de poten.

Sfeertje he?

Het is leuk om spontaan op pad te gaan en maar kijken wat er op dat pad komt. Dit keer was dat in polder Zeevang waar heel veel smienten, kieviten en goudplevieren zitten. In mijn hoofd heb ik een beeld van vogels die massaal de lucht ingaan. Er vlogen wel vogels de lucht in, maar niet massaal genoeg …
Na wat heen en weer gereden te hebben, zag ik deze grote zilverreiger in een sloot staan. Hij klom omhoog het grasland in en ging in een houding staan waarvan mijn vogelmaatje zei:” Die gaat zo vliegen.” Daar heb ik op geanticipeerd en ja hoor, hier het resultaat!

De foto is schuin tegen de zon ingenomen, ik ben blij met het resultaat.

Gistermiddag heb ik twaalf foto’s opgehangen in het Buitencentrum Schoorl. De maanden december en januari kun je ze bekijken.  Het centrum is leuk, er is een winkel en restaurant en natuurlijk kun je in de duinen heerlijk wandelen. Gaat dat zien:-)
Met dank aan manlief zonder hem zou ik het niet voor elkaar krijgen.

Als eerste een foto van de omstandigheden op het strand die dag. De pier was nog afgesloten vanwege de storm die er die nacht was geweest. En het waaide nog erg hard, gelukkig had ik een zonnebril opgedaan, want met lenzen wil je geen korrel zand in je ogen krijgen.

Het zijn bikkels de kitesurfers.

Als je lang genoeg rustig blijf zitten en je hoofd achter de camera houdt, wil het weleens zo zijn dat de vogel heel dichtbij komt.

Om je even later een pootje te geven :-).

Kiekeboe spelen is ook leuk!

Om de paarse strandloper te portretteren is een vak apart. Jonge, jonge, steeds foerageerde de vogel onderaan de blokken of achter de blokken. Het is haast een wonder dat ik een foto van hem heb. Volgende keer maar niet tijdens etenstijd proberen… .

Ja, je leest het goed, gezandstraald in IJmuiden en alsof dat nog niet genoeg was, ook nog overvallen door een vreselijke hagelbui. Maar dan zeg ik altijd: ” Je voelt dat je leeft,” en dat hoop ik nog lang vol te houden. Gelukkig is er dan altijd wel een strandtent  open, waar je een kop koffie kunt drinken om door te warmen. Er waren heel veel drieteenstrandlopers, mijn lievelingsvogeltje. De foto’s die ik laat zien zijn van bovenaf genomen, waar ik normaal gesproken geen liefhebber van ben. Maar in dit geval zag ik er leuke beelden in en dat heeft m.i. goed uitgepakt.

Ze renden van voor naar achteren en zo ging het maar door, steeds vluchtend voor de aanstormende golven.

Ook gingen ze regelmatig op de wieken.

Om ook weer te landen en te foerageren.

Dit was net voor de hagelbui, het licht werd heel bijzonder.

In de volgende blog laat ik wat foto’s van de steenloper zien en misschien nog een paarse strandloper.