wil naar buiten

Afgelopen maandagmiddag ben ik met Ria naar polder de Zeevang gereden. Honderden kieviten vlogen er, duizenden spreeuwen en allerlei soorten ganzen. Ik vind dat zo mooi die groepen vogels in de lucht, hoe ze zwenken van links naar rechts en mooie figuren maken. En daar wil ik dan foto’s van maken en wie weet gaat dat ooit nog eens lukken… Want wat dat betreft ben ik een beginneling en oefen ik tekort. Want om nu alle dagen op pad te gaan wordt me te gortig, er zijn ook nog andere leuke dingen in het leven. Een paar foto’s wil ik wel laten zien.

Zoals deze kieviten met hier en daar nog een spreeuw.

Of de kolganzen, hier vind ik voornamelijk de lucht erg mooi. En zal ik je wat zeggen… voor het eerst van mijn leven kolganzen gezien.

Smienten zijn er ook nog volop, prachtige eendjes die hun buik vol eten om straks weer te vertrekken naar hun broedgebied.

Ja, ja, nu heb ik toch nog foto’s van vogels in de sneeuw kunnen maken! Het licht is dan zo mooi en de kleuren van de vogels komen dan zacht over. Ik heb de kamerdeur open gezet, een groot badlaken op de vloer gelegd, op een stoof gaan zitten en fotograferen maar. Er zijn genoeg vinken, ringmussen en groenlingen in de tuin.

Meneer vink poseerde voor de Hulst, het lijkt wel Kerstmis.

Mevrouw vink ging heel mooi op een takje van de krentenboom zitten. Oei, ik vind het licht zo mooi…

De ringmus wat dieper  in de krentenboom, kijk hoe de boom begint te knoppen en dan het water en sneeuw erop. Het is nog lekker levendig met de vogels in de tuin. Twee pimpelmezen lijken in het vogelhuisje te gaan broeden, als dat zo is hang ik de vlag uit hoor! Verder komt de roodborst regelmatig en een stuk of drie merels vechten elkaar de tent uit.

Toen ik vanmorgen voor zevenen wakker werd, zag ik direct dat het een mooie dag zou worden. Dus ben ik gelijk opgestaan, gewassen, aangekleed en wat broodjes naar binnen gewerkt. En zo zat ik binnen de kortste keren in de auto om naar Zeevang te rijden. De hele week kijk ik al uit naar de grutto’s, elke dag ga ik hier bij het waterbergingsgebied kijken zonder ze te zien. Ook in Zeevang zag ik ze niet, nog even geduld hebben dus…

Wel zag ik al snel een drietal goudplevieren. Eerst fotografeerde ik ze vanuit de auto , maar dan vind ik het standpunt te hoog. Dus om met iets naar mijn zin thuis te komen, ben ik voorzichtig de auto uitgegaan. Mezelf klein makend met de rijstzak op de grond werd het standpunt wat mooier. Eigenlijk zou ik het nog lager willen, maar ja, in die natte prut is ook niet alles.

Bij deze foto heb ik de omgeving nog wat in beeld gelaten met de rietkraag achteraan.

Dit is een wat grotere crop, ze vallen haast niet op in het gras.

Op de terugweg zag ik een grote zilverreiger aan de rand van een sloot staan. Voorzichtig ben ik daar gestopt en op de bijrijdersstoel gaan zitten, een heel gedoe 🙂  Raampje open en toen werd de grote zilverreiger weggejaagd door deze blauwe reiger.

Gelukkig zag ik vanuit mijn rechter ooghoek de GZ dichterbij komen lopen. Na vijf minuten was deze zo dichtbij dat ik wat foto’s kon nemen.

Het zijn van die gladde vogels en dan bedoel ik de veren, je ziet haast geen structuur. In deze foto zie je toch wel wat details in de veren. Vanwege een langskomende auto vloog hij/zij weg en dat was mijn laatste foto in dit mooie uurtje.

Wie weet komen in mijn volgende blog de grutto’s aan bod!

Heel zachtjes hoorde ik vanmorgen om zeven uur merelgezang! Heel voorzichtig, ik spitste mijn oren, en ja hoor. Alsof de merel aan het oefenen was, kan ik het nog? Elke dag zitten er wel een stuk of vier merels in de achtertuin. Ze zijn druk met eten maar ook met het wegjagen van elkaar, de tuin is niet groot genoeg voor alle vier. Ook al is het nu stormachtig en nat… de lente komt eraan!

Vanmorgen liep ik door de regen om wat boodschappen te doen en het wemelde van de zingende vogels om me heen. Vanmiddag werd het droog en ik besloot een rondje Weerepad te doen. De bomen en struiken krijgen al frisgroene knoppen en ik zag een Prunus in bloei staan. Even verder zaten in pas gesnoeide knotwilgen twee Boomkruipers te foerageren. Ik heb er gewoon een tijdje naar staan kijken en ze trokken zich niets van mij aan. Als ik een camera bij me had gehad, had ik mooie foto’s kunnen nemen. Langs het fietspad in het Weerebosje wipte een Grote Bonte Specht van de één naar de andere boom en foerageerde ook nog op de grond. Overal prachtige Sneeuwklokjes en mensen met een smile op hun gezicht…. voorjaar?

Afgelopen maandag heb ik wat foto’s van Pijlstaarten kunnen maken. Man en vrouw zwommen achter elkaar aan, ook waarschijnijk het voorjaar in de kop!

Op de woelige baren met op de achtergrond het zwart van Aalscholvers.

Op de achtergrond het wit van de Zilvermeeuwen. En zo ging het heen en weer…heen en weer!