Als je eens wist hoeveel mooie foto’s ik heb van Damherten… wil je er een paar zien? Een paar… het zijn er zes geworden. Het is zo moeilijk kiezen, ik hoop dat je ze mooi vindt.
Mooie statige dieren zijn het die ook nog weleens een gekke bek trekken, zoals je hierboven ziet. Met de telelens kun je ze fijn dichtbij halen waardoor je hun vacht goed kunt bewonderen. Dit Damhert had zo’n mooie kop in verschillende schakeringen bruin.
4 reactiesVorige week hebben tijdens een dagje struinen in het AWD de Vos weer eens gezien. Er wonen natuurlijk meerdere vossen, dit was een zwanger vrouwtje. We liepen langs het water en aan de overkant zat ze ontspannen van het mooie weer te genieten. Och, ik was zo blij haar te zien!
Een meneer vertelde me later dat daar de vossenburcht is. Je zou het toch meemaken dat ze daar met haar welpen loopt…
Ook al staat er een groot bord “verboden te voederen” de vos kan niet lezen en denk natuurlijk dat er wat te halen is. Dus kwam ze onze kant op, wat wij natuurlijk heel fijn vonden.
Zo mooi!
” Mmm, verdorie ik krijg niks, het water loopt me langs de lippen.”
” Dan maar wat water drinken.”
Nog een laatste foto en ze liep verder. Het was weer machtig om mee te maken, de volgende sessie wordt die van de WOLF, ha, ha.
ps. Uitgelicht is aan mijn site toegevoegd. Ik zou zeggen kijk eens, er staat zo’n lief Damhertje op.
8 reactiesBij gebrek aan spectaculaire vogels heb ik me bezig gehouden met een Knobbelzwaan. Omdat deze, als ze geen jongen hebben, makkelijk te fotograferen is, heb alle schoonheid van dit exemplaar vast proberen te leggen.
Met zijn lange hals kon hij als een stofzuiger over zijn verenpak gaan, alle kanten op. Prachtig waren de opwaaiende veren.
Geinig beeld toch?
Dit is de afsluiter, ik heb heel veel foto’s genomen maar dit zijn er misschien net genoeg om de aandacht vast te houden. Sommige foto’s heb ik iets gecropt, verder heb ik er weinig aan gedaan. Tijdens de opnames had ik al 0,7 overbelicht en dat zag er goed uit. Als je ze warmer van kleur maakt wordt het wit zo goor en het water wat grijzer. Zo was het gewoon… op en aanmerkingen? Schrijf het 🙂
5 reactiesAfgelopen week kreeg ik van Jos van Streepen een mail met een foto van een vleermuis. Deze foto had hij gemaakt in het AWD, de vleermuis hing in een overkapping. Omdat we toch nog een keer voor de Wilde Zwaan daar naartoe wilden gaan, leek het ons ook leuk om naar de vleermuis uit te kijken. Donderdag was een prachtige dag en we hebben weer heel wat kilometers gelopen. Omdat we geen WZ zagen en ook de vleermuis niet aanwezig was, besloten we naar het strand te lopen. Er stond een pittige zuidwester…we werden gezandstraald. We gingen met de wind in de rug lopen en zagen al snel Drieteenstrandlopers. Heel voorzichtig heb ik de camera uit mijn rugzak gepakt en voor me gehouden. Ik moet er niet aan denken dat er ergens zand tussen komt. Ze waren zo super druk en renden van hot naar her….naar de zee en dan kwamen er reuzengolven…dus renden ze weer terug. Na verloop van tijd was mijn broek nat, mijn jas bleek later vol kringen van het zoute water te zitten. De flappen van mijn rugzak zwiepten tegen mijn gezicht, van het knielen kreeg ik een soort stratenmakersrug, koud dus:-) Je voelt dat je leeft en dat hoop ik nog vaak te voelen!
Een groepje van drie.
Steeds dichterbij.
Op deze foto zie je het zand voor de vogel en maar peuren en peuren.
Ik vind deze wel leuk door het bewegende water bij de poten, de vaart zit er een beetje in.
Nog even en de golven gaan over de vogel heen.
Later was er tijd voor een poetsbeurt en schudde het Drieteentje zich uit. Alle foto’s zijn met hun koppen in de wind gemaakt. Een tegenlichtopname durfde ik niet te maken vanwege de camera en het zand. Toen we thuis kwamen las ik op mijn Fitbit dat we zo’n 18 kilometer gelopen hadden! Voor de Drieteenstrandlopers heb ik ook nog gerend met bepakking op mijn rug…om negen uur lag ik op bed!
6 reacties
