Afgelopen week kreeg ik van Jos van Streepen een mail met een foto van een vleermuis. Deze foto had hij gemaakt in het AWD, de vleermuis hing in een overkapping. Omdat we toch nog een keer voor de Wilde Zwaan daar naartoe wilden gaan, leek het ons ook leuk om naar de vleermuis uit te kijken. Donderdag was een prachtige dag en we hebben weer heel wat kilometers gelopen. Omdat we geen WZ zagen en ook de vleermuis niet aanwezig was, besloten we naar het strand te lopen. Er stond een pittige zuidwester…we werden gezandstraald. We gingen met de wind in de rug lopen en zagen al snel Drieteenstrandlopers. Heel voorzichtig heb ik de camera uit mijn rugzak gepakt en voor me gehouden. Ik moet er niet aan denken dat er ergens zand tussen komt. Ze waren zo super druk en renden van hot naar her….naar de zee en dan kwamen er reuzengolven…dus renden ze weer terug. Na verloop van tijd was mijn broek nat, mijn jas bleek later vol kringen van het zoute water te zitten. De flappen van mijn rugzak zwiepten tegen mijn gezicht, van het knielen kreeg ik een soort stratenmakersrug, koud dus:-) Je voelt dat je leeft en dat hoop ik nog vaak te voelen!

Een groepje van drie.


Steeds dichterbij.

Op deze foto zie je het zand voor de vogel en maar peuren en peuren.

Ik vind deze wel leuk door het bewegende water bij de poten, de vaart zit er een beetje in.

Nog even en de golven gaan over de vogel heen.

Later was er tijd voor een poetsbeurt en schudde het Drieteentje zich uit. Alle foto’s zijn met hun koppen in de wind gemaakt. Een tegenlichtopname durfde ik niet te maken vanwege de camera en het zand. Toen we thuis kwamen las ik op mijn Fitbit dat we zo’n 18 kilometer gelopen hadden! Voor de Drieteenstrandlopers heb ik ook nog gerend met bepakking op mijn rug…om negen uur lag ik op bed!
6 reacties






Dat zie je op deze foto…een tweede Roodborst wordt weggejaagd.






