wil naar buiten

Gisteren kwam ik onverwachts twee Bontbekplevieren tegen. Nou ja, tegenkomen….ze liepen hier niet op het fietspad. Maar wel op de parkeerplaats bij Hargen aan Zee. We parkeerden daar de auto om daarna een wandeling op het strand te maken. Van die wandeling is niets meer terecht gekomen. In een mum van tijd lag ik languit op de parkeerplaats. De camera op een rijstzak, de rijstzak in een koekenpan zodat ik goed buikschuivend mijn gang kon gaan. Volg je het nog?

Alles voor het lage standpunt dat snap je wel. Ik gebruik dan ook een hoekzoeker en dat is weleens lastig. Dan krijg ik niet snel genoeg de vogel in beeld en dan kan het voorkomen dat hij/zij zomaar erg dichtbij staat. Zie de foto hierboven.

In maart 2012 en in april 2013 zaten op deze plek ook twee Bontbekplevieren. Zullen het dezelfde zijn? Daar ben ik dan nieuwsgierig naar…..ik zag helaas geen blik van herkenning.

Deze winter hebben de vogels ons niet arm gegeten. We hebben een voedersilo hangen met Hi-energiemix, voer dat het gehele jaar gegeten kan worden door de vogels. Ze maken er wel gebruik van maar vinden tegelijkertijd nog veel in de tuin. Mussen en Merels scharrelen op het grasveld en de meesjes zoeken overal insecten bij elkaar. Twee Pimpelmeesjes waren druk bezig in de Hulst.

Het was zo grappig om te zien, dat ik besloot er een foto van te nemen. De Hulst heeft een speciaal plekje in mijn hart. Als stek heb ik deze van mijn vader gekregen en nadat hij overleden was, is de boom als een speer gaan groeien!

Hierboven een heel andere foto, de Pimpelmees onder in de Krentenboom. Sombere kleuren….maar de pimpel fleurt het geheel helemaal op!

Elke winter kijk ik uit naar de Wilde Zwanen, een wintergast uit Scandinavië en Rusland. Wij zijn de Knobbelzwanen gewend, ook mooi, maar de Wilde Zwaan vind ik veel fijner en eleganter om te zien.

In de Amsterdamse Waterleidingduinen zag ik dit groepje van drie. Op de foto kun je zien hoe mooi het landschap erbij is. Als de zon schijnt komen de kleuren van het riet mooi uit tegen het blauwe water.

Na een tijdje geduldig wachten zwom het trio een beetje hooghartig voorbij. Zo van opzij kijkend…wat moet dat daar? Helemaal tevreden was ik, de Wilde Zwanen gezien en ook nog kunnen fotograferen, prima toch?

Gaan ze op de wieken…gelukkig kon ik snel reageren en deze foto maken. Top!

De mensen die regelmatig mijn blog bezoeken, zullen nu misschien verrast zijn. Hopelijk positief …..! Mijn vorige site was ook mooi, zelfs door mijn dochter gemaakt. Maar ik wilde graag mijn foto’s wat groter presenteren en dat kan nu. Met dank aan mijn man die daar heel wat uren in heeft gestoken.

Deze foto van de Zilvermeeuwen heb ik op Terschelling gemaakt. We liepen op het mooie brede strand en zagen hier en daar groepen vogels op de vloedlijn staan. Het was zo’n mooi gezicht de vogels met de weerspiegeling in het ondiepe water. De grijsblauwe tinten maakte het tot een fraai aquarel.

Meestal vind ik een foto op ooghoogte het mooist, dit keer heb ik het hoge standpunt verkozen. Verder een panorama uitsnede en wat met de belichting gespeeld om het een wat softer beeld te geven.