Toen we een paar weken geleden in een huisje in Drenthe logeerden, kwamen er elke dag twee Eekhoorns langs. Thuis heb ik een hazelnotenboom en er waren aardig wat hazelnoten gevallen. Die had ik natuurlijk meegenomen voor het geval dat…en ja hoor ze zijn lekker opgegeten door Knabbel en Babbel.
De opdracht aan mezelf was dat ik ze zo natuurlijk mogelijk zou fotograferen. Dat hield in dat ik languit op mijn buik moest liggen en mijn nek regelmatig in een rare kronkel zat. Een hoekzoeker ging in dit geval niet ze zijn zo vlug en ook niet de hele dag aanwezig. Dan maar wat pijnlijke spieren en de rest…
Als dit niet natuurlijk is, het is een prachtig gezicht als je ze ziet sprinten in de bomen van tak tot tak.
Lieve mevrouw heb je wat voor me?
Een hazelnoot…de staart paste niet helemaal.
En nog één, smullen maar. Toen we de avond voordat we weer naar huis gingen, de boel buiten opruimden, kwam Babbel steeds voor het raam kijken. Dat vond ik wel weer sneu, hoewel in het bos is genoeg te vinden voor ze.
Ik heb besloten dat het mijn lievelingsdier is, zo verschrikkelijk mooi en leuk. Komt er dinsdag een opa met kleinzoon in de winkel, het kind kreeg een eekhoorn als knuffel. Dat jochie verteld tegen me dat het zijn lievelingsdier is, nou daar kon ik volledig mee instemmen!
6 reacties
