Roodborsttapuit (Saxicola rubicola)

Het is misschien al twintig jaar geleden dat ik voor het eerst een roodborsttapuit hoorde. Manlief en ik liepen langs een kustpad in het westen van Engeland en hoorden steeds een apart geluid. Toen we vroegen aan andere wandelaars wat dat was, vertelden ze dat het de Stonechatter was. Je hoort als het ware steentjes tegen elkaar aan ketsen. Het is grappig maar zoiets vergeet je dan ook niet meer. In de duinen hoor je ze meestal eerder dan dat je ze ziet.
Vanaf september oktober vertrekken ze naar Frankrijk, Noordwest Europa en Noord Afrika om in februari weer terug te keren naar hun broedgebied. In de tussentijd heb ik altijd de foto’s nog 🙂 Hieronder plaats ik een foto die ik zelf erg mooi vind.

roodborsttapuit

2 reacties

Een paar uur bij en op het strand.

Afgelopen donderdag zij Petri en ik al vroeg naar Bakkum aan Zee gereden. Als je voor acht uur daar bij het parkeerterrein bent is het gratis, anders betaal je €7,50.en daar kopen we liever een kop koffie voor. De vogeltrek komt weer op gang en dan kan je op dat parkeerterrein zo vlak bij de zee het een en ander treffen. Ik hoopte op een Tapuit, we kregen de Roodborsttapuit, ook niet erg 🙂

Roodborsttapuit

Eigenlijk waren we al van plan om het strand op te gaan omdat we geen vogels zagen, dus we waren erg blij met dit stel. Hierboven een vrouwtje onder een mannetje.

Roodborsttapuit

Verder scharrelden er twee Heggenmussen op de grond en een Grasmus liet zich zien.

Zwarte kraai

De duindoorns zitten vol met bessen en een groepje Zwarte kraaien lieten het zich goed smaken, hier één van de Zwarte kraaien. Waarschijnlijk zullen er volgende maand ook veel Kramsvogels en Koperwieken deze plek vinden. Na deze fotosessie vonden we het tijd om het strand op te gaan, we hoopten op veel vogels maar dat viel tegen. Het was hoogwater en dan is er niet veel te halen voor de vogels. Gelukkig zijn er altijd wel meeuwen en daar hebben we ons op uitgeleefd.

Zilvermeeuw

Er waren een stuk of drie Zilvermeeuwen bij elkaar op een stukje strand en die trokken zich niets van ons aan. Ik was bezig vliegbeelden te maken en toen ik achterom keek, zat Petri tussen drie Zilvermeeuwen in en kon ze ze van alle kanten fotograferen, gaaf hoor. Dit is een eerstejaars Zilvermeeuw en die zijn best wel mooi getekend.

Kokmeeuw

Ik vind dit zo’n gaaf model, borst vooruit, pootje omhoog en lopen maar met wapperende veren!

Kokmeeuw

En hier een schreeuwende kokmeeuw in de vlucht.

Hierna dronken we een kop koffie/thee en met rozige wangen gingen we weer op huis aan.

6 reacties

Hommel en klaproos

Een paar maanden geleden kregen we een zakje zaad bij het kwartaalblad van Natuurmonumenten. Het gaat slecht met de bijen en als we daar rekening mee houden en onze beplanting aanpassen, kan dat al een stuk verbeteren. Nu hebben we al een diervriendelijke tuin maar ik had nog wel een strookje vrij en daar heb ik het zaad gestrooid. Omdat we op kleigrond zitten verwachtte ik er niet echt veel van, op arme zandgrond groeien de klaprozen en veel andere eenjarige veel beter. Maar ik heb me vergist, het is zo’n mooi bloeiend strookje geworden!

klaproos

Elke dag geniet ik ervan en de zaaddozen van de klaprozen bewaar ik en het zaad wil ik volgend voorjaar uitstrooien.

bij/hommel

Heb je ooit een bij/hommel zo onder het stuifmeel gezien?

5 reacties

Boerenzwaluw (Hirundo rustica)

Elk jaar heb ik toch wel de wens om de boerenzwaluw te fotograferen. Hier thuis is het me niet gelukt, maar in Enschede op een leuk pad met prikkeldraadhekken lukte het wel. Ik ben ’s avonds in het weiland gaan zitten en wachtte op de dingen die zouden gebeuren. Regelmatig gingen de “boertjes” op het hek zitten, één voor één, totdat het een leuke rij werd.

boerenzwaluw(Hirundo rustica)

Veel mensen vinden een vogel op prikkeldraad lelijk, ik houd van prikkeldraad. Je moet er alleen niet tegen aan vallen en dat is hier op dit pad weleens gebeurd met een snelle biker die, vanwege het mulle zand, viel.

boerenzwaluw(Hirundo rustica)

Oogcontact.

boerenzwaluw(Hirundo rustica)

Oei, daar komt weer zo’n snelle biker…

boerenzwaluw(Hirundo rustica)

Wegwezen.

Omdat ik bijna elke avond naar deze plek ging, weet je op een gegeven moment wat er gebeuren gaat en kan je er op anticiperen. Met dit soort foto’s ben ik dan wel in mijn sas en kijkend op mijn scherm beleef ik het weer.

4 reacties

Groene specht (Picus viridis )

We hebben weer een paar weken in Twente gelogeerd, het jaarlijkse oppassen op de kippen en de kat. Wat de warmte betreft was het wel een beetje afzien, 37 graden is niet niks. Gelukkig staan er veel bomen rondom het huisje en dat scheelt gauw een paar graden. Meestal gingen we ’s morgens op tijd fietsen en ’s middags hielden we een siësta en dan keek en luisterde ik naar de vogels. De hele dag door hoorde ik één of meer Buizerds en ook de Grote Bonte Specht was de hele dag aanwezig. Op een zeker moment tijdens het drinken van een kop koffie hoorden we een wat vreemder geluid. Was het nu de GBS ? Nee dit ging veel sneller en toen we de vogel zagen bleek deze ook wat kleiner dan de GBS… En ja hoor, waar ik al jaren op hoopte… de Middelste Bonte Specht!
Op een leuke plek niet ver van huis, hadden we op een van de eerste dagen een Buizerd op paal gezien en die bleef lang rustig zitten. Helaas had ik geen camera bij me, maar elke avond ben ik daar naartoe gefietst in de hoop hem weer te zien. De mensen die daar wonen en de mensen van de volkstuin aldaar begonnen me al te kennen, maar de Buizerd heb ik niet meer gezien. Omdat het zo leuk hoekje is en er ook een gezin Zwarte Roodstaart zat vermaakte ik me daar prima. Bij het paardenweidje zaten een stuk of twintig Witte Kwikstaarten, gek op paardenvijgen he! Toen ik daar over het hek leunde zag ik iets anders aan komen hippen, een Groene Specht. De hele dag word je daar uitgelachen door de Groene Specht, maar zien of fotograferen, schrijf dat maar op je buik. Ik liet me heel rustig op de knieën zakken en stelde scherp op de vogel, ondertussen dacht ik: “Wat voel ik nu.?” bleek het een hek met schrikdraad, oeps. Maar ik had de juveniele specht op de foto en zelfs nog vliegend.

Groene Specht (Picus viridis)

Je wilt niet weten hoe blij ik was en manlief kon ook niet raden dat ik die lachebek gezien had, hij dacht aan de Buizerd waar ik voor op pad was.

De laatste dag bleven we tot na het avondeten en toen we alle spullen in de auto gezet hadeen, heb ik toch de fiets weer gepakt en ben naar de PLEK gefietst. Afscheid nemen van die mooie omgeving waar we dan in zitten en toch nog een poging wagen voor die Buizerd die nooit meer kwam als ik er was. Er is daar ook een Mariakapelletje zoals je ze daar veel ziet, het ligt ook aan het HIlligenpad ( heiligenpad ) en ik ging daar even zitten. En toen zag ik toch weer een Groene Specht scharrelen, het volwassen vrouwtje. Wel ver weg en ik sloop er rustig naartoe, heel laag bij de grond en kon deze foto maken.

Groene Specht (Picus viridis)

Je zou daar toch wonen, zucht!

4 reacties