Gisteren zijn manlief en ik naar het AWD geweest. Ik had me voorbereid op de “survivaltocht” die we meestal doen. Dat houdt in: lopend naar het station, dan met de trein naar Haarlem, overstappen…dat wil zeggen rennend naar de andere trein, als die in Heemstede Aerdenhout is…rennend naar de bus en als we dan weer uitgestapt zijn is het eerste wat we doen KOFFIE drinken. Manlief vond het beter om met de auto te gaan omdat het haast niet te doen is nadat de treinregelingen veranderd zijn. Dus toen we aankwamen en de auto geparkeerd hadden, waren we helemaal niet aan koffie toe en togen we gelijk naar de boomkikkers. Dat was het doel…geen boomkikker gezien 🙁 Niet erg hoor, het wandelen is daar altijd heerlijk. We zagen verschillende jonge damhertjes, zo schattig. Helaas lag er ook één dood tussen de varens. Omdat het bewolkt was vlogen er ook geen vlinders. En toen het niet beter leek te worden, besloten we naar de uitgang te gaan. En toen, toen…zagen we een blauwe reiger, wat kan een mens blij zijn met een blauwe reiger, ha, ha.
Gelijk rugtas af en camera gepakt, bleek het een super tam exemplaar te zijn en konden we lekker ons gang gaan.
Dit was wat we zagen toen we aan kwamen lopen. We begonnen hem sluipend te benaderen wat later helemaal niet nodig bleek te zijn.
Op deze plek ving hij achter elkaar kleine vis, je ziet hier de wandelaars nog zonder jas lopen.
Dat veranderde snel, de jas moest aan. Het begon te regenen, zie je het verschil in het water? Dikke druppels en het ging steeds meer plenzen.
Er was heel weinig licht, de iso moest omhoog, gelukkig had ik de éénpoot onder de camera geschroefd anders had ik niets scherp gehad.
De strepen van de natte veren, de strepen van het water en het watervalletje vind ik wel gaaf!
Na deze sessie hebben we maar snel onze regencapes over ons getrokken en zijn snel naar de auto gerend.
